Gepubliceerd op: vrijdag 30 oktober 2026

Ik ben er niet ik ben er niet

 

Hadden we maar meer van deze toverspreuken om er niet te zijn. Ik ken het gevoel nog heel goed, dat je er opeens wel bleek te zijn, dat mensen je zagen, aankeken, tegen je praatten. terwijl je daar niet om gevraagd had. Terwijl je gewoon niks deed, je met je eigen zaken bemoeide en een beetje om je heen keek en luisterde naar wat de anderen deden, onder tafel zat, in de kast op een kussen lag: een heerlijke tijd. Je niks van anderen hoeven aantrekken en niemand die zich iets van jou aantrekt.

En toen was dat ineens voorbij.

 

 

Ik ben er niet ik ben er niet

Als mensen heel vervelend zijn,
heel erg stom of heel belerend zijn,
helemaal niet aardig en niet leuk,
dan zeg ik zachtjes bij mezelf
            deze toverspreuk:

Ik ben er niet, ik ben er niet,
ik ben heel ergens anders,
heel ergens anders ben ik nu,
en niemand die me hoort of ziet,
niemand die me ziet of hoort,
niemand die me hier nu stoort,
en niemand die ik ken.
Niemand kan me zien of horen:
ik ben niet klein, ik ben niet groot,
ik ben niet levend en niet niet dood:
ik ben nog niet geboren.
En niemand weet wie of ik ben:
ik ben er niet, ik ben er niet!

En doe ik dan mijn ogen open,
en zie ik ze dan toch nog lopen,
zitten staan te praten tegen mij,
en laten ze me nog steeds niet vrij,
dan zucht ik – ZUCHT –
een hele erge diepe zucht,
en vraag ik ‘Waarom zit hier iedereen
te praten tegen LUCHT?’

—
De foto bewijst dat je met deze toverspreuk ook met zijn tweeën er niet kan zijn.

Over de auteur

Robbert-Jan Henkes