Lieke is ervan overtuigd dat je kan praten met dieren. Ze praten toch ook met jou? Als ze je laten zien hoe ze zich voelen en wat ze van je willen, als ze blij zijn of verdrietig, boos of bang. Alleen wij zijn zo stom dat we praten met woorden, en woorden verstaan zij niet! Je moet praten met doen! Of met zingen, want zingen is ook een soort doen. Zeker in Liekes liedjes.

Peerdje-paardje

Peerdje-paardje galoppaardje,
peerdje-paardje in de wei,
kijk dan, kijk, daar ben ik weer,
daar kom ik weer, herken je mij?

Ik naar hem toe op een draf,
dravend komt hij op mij af:
bij het hek zien wij elkaar,
en ik aai hem door zijn haar.

Galoppaardje galoppeerdje,
ik kom heel snel nog een keertje!

Pimpelmees

Pim-Pam-Pompelmees,
Ridder zonder Angst of Vrees
met zijn geel-met-zwarte cape,
zijn snavelzwaard
en degenstaart…
Een musje is een musketier,
maar deze hier,
maar deze hier,
maar deze hier:
een meesketier.