Oehoeboeroe krik-krak

Een oehoeboeroe krik-krak vrouwtje
sprong oehoeboeroe krik-krak touwtje,
              het touwtje brak
en het oehoeboeroe krik-krak vrouwtje
met een oehoeboeroe krik-krak smak
viel op haar oehoeboeroe krik-krak gat,
              en dat was dat.

Ik denk eigenlijk dat dit een kietelliedje is. Of misschien een hop-paardje-hop. Wat is een oehoeboeroe krik-krak vrouwtje? Oehoeboeroe – veel mensen weten dat niet, maar ze kunnen het altijd aan hun opa of oma vragen, die het dan weer aan hun opa of oma kunnen vragen – is de uil uit de verhalen van Paulus de Boskabouter van Jean Dulieu. We hadden er een boekje van thuis met kleurenprenten op aparte bladzijden gedrukt. De heks heette Eucalypta weet ik ook nog. Van de poppenseries die ervan geweest zijn kan ik me niets herinneren – misschien vielen die in de verschillende periodes dat we geen tv hadden. Of misschien was ik er te oud voor – hoewel ik tot mijn twaalfde wel de verhalen van Wipneus en Pim bleef lezen. Vond ik nog steeds veel leuker dan de Lof der Zotheid. (En nog steeds eigenlijk.)

Het was, het boekje in de kast (zie ik aan de kaft op tinternet) Paulus en de drie rovers. Ik herken de schurkentronies! Misschien hadden we Paulus en mol trouwens ook wel, bedenk ik, nu ik het omslag ook op tinternet voorbij zie komen. Van een van de boekjes lag de rug er half af en het andere boekje had helemaal geen rug meer. De gecombineerde vernielzucht van vier kinderen is onstuitbaar.

Maar is Oehoeboeroe een goeie naam voor dit vrouwtje? Oehoeboeroe is een beetje moeilijk uit te spreken met die h in oehoe: is iets als boeroeboedoer dan leuker? Ik denk dat ik het houd op oehoeboeroe: juist dat het een beetje langzaam uitsproken moet worden geeft iets speciaals aan het gedichtje. Heb ik de indruk.

—
Het oehoeboeroe krik-krak vrouwtje op de illustratie is van Vladimir Konasjevitsj, bij een kindergedicht van Samoeïl Marsjak, of liever gezegd bij een naar zijn eigen meesterhand gezette vertaling van Marsjak van een Engelse nursery rhyme, in het Nederlands vertaald door Ljoeba Dworson en Elise Hess-Binger als Ben ik ’t nou of ben ik ’t niet?, dat ook de titel van het boekje is, uitgebracht door Servire in 1930.