Waarom blijft de ultieme doordrambare onbeantwoordbare vraag. Waarom? Omdat er achter elke omdat weer een waarom schuilt. Waarom? Omdat je nooit uitgeredeneerd raakt. Waarom? Omdat er geen einde aan het waarom is. Waarom? Omdat alles eigenlijk ‘sunder warumbe’ is. Waarom? Omdat het nu eenmaal zo is. Waarom?

Waarom je wortels moet eten

‘Waarom moet ik wortels eten, waarom waarom waarom?’
zeg ik en mama zegt: ‘Wortels eten is ontzettend gezond:
Daarom!’
‘Waarom gezond? Hoezo gezond? Ik vind het óngezond!’
zeg ik: ‘Ik krijg er namelijk een hele erge vieze smaak van
in mijn mond!’
‘Wortels zijn goed voor je ogen, goed voor je tanden!’
zegt mama, maar ik zeg: ‘Wanneer ik wortels eet krijg ik
oranje handen!’
‘Iedereen houdt van wortels, en konijnen nog het meest!’
zegt mama. ‘Maar ik ben toch geen konijn? Een kind ben ik,
een heel ander beest!’
‘Van wortels ga je beter zien, en als je d’r bewijs voor wil,’
zegt mama, want ik ben even stil: ‘Nooit zie je een konijn
met een bril!’
‘Ik lust ze niet! Ik blief ze niet! Ik zie toch nog heel goed?
Waaróm moet ik ze eten?’ En dan zegt mama: ‘Het moet
omdat het moet!’
‘Maar dat is toch geen reden? Wáárom, waarom moet het?’
zeg ik, en dan zegt mama: ‘Oké oké, goed, dan, het moet niet,
maar je doet het!’

—
Een eerder waarom-gedicht verscheen als ansichtkaart in 2014 en kwam terecht in Jij met mij (Querido, 2017), illustraties van Marga van den Heuvel. Een Engelse uitgave is er nooit van gekomen, maar werd eerder besproken hier en hier .