Gepubliceerd op: maandag 26 september 2016

EI6: Idwer de la Parra – Daar valt de zon en valt

 

Daar valt de zon en valt
het blad. Van bomen blijft niets over dan

een wijdvertakte barst.
De spreeuwen zwermen nog een

samenhang.
Ik houd me aan de steelpan vast,

beschrijf de dagelijkse baan
tussen kast en koffiedik.

Stof dat kleeft aan spinnerag, het danst
op kachelwarmte.

Daar valt de zon en valt het blad –
het komt me voor

dat willen wordt verward
met eender welke warmtebron.

 
___

Het metrum kent een ijzeren regelmaat. Het verschuift van jambe naar trocheus bij versregel 8. De daaropvolgende strofe kent ook nog dat metrum, daarna gaat het terug naar jambe. Die strofe is de enige in het gedicht die op zichzelf is. Een afgesloten grammaticale zin. Alle andere strofen beginnen en/of eindigen met enjambementen. Deze strofe kent dan ook het centrale beeld van het gedicht: stof in spinnerag dat op een warmtestroom beweegt. Stof aan spinnerag is fragiel, kwetsbaar, doods, ook iets dat we met schoonmaken liever weghalen. En dat danst alsof het een levend wezen betreft. Er is enkel een warmtebron nodig om iets doods levend te laten lijken en het een eigen wil toe te dichten.

Versregel 3 luidt ‘een wijdvertakte barst’ en dat is een goede beschrijving van dit gedicht. Een gebarsten sonnet. Wijdvertakt in 7 strofen van 2 versregels. De fragmentarische inhoud alleen door enjambementen bij elkaar gehouden, als spreeuwen in een zwerm. Houvast zoeken bij de steelpan als een ritueel, het dagelijkse werk, het schrijven, maar ook het koffie zetten als was het een theeceremonie.

Dan de wending van het sonnet met het beeld van stof aan spinnerag. De openingszin van het gedicht wordt herhaald – dit maal op één versregel en zo lijkt er meer samenhang te zijn in het tweede deel van het gedicht. De alliteratie van de w-klanken in de laatste strofe onderschrijft dat. En zo eindigt een somber gedicht met herfstige gedachten met een lichtpuntje, of -om het laatste woord van de dichter te volgen- een warmtebron.

Zo zet het gedicht traditionele dichtmiddelen in voor de verwoording van een traditioneel thema. Van de andere kant is het hedendaags als commentaar op het sonnet, en als open worsteling met fragmentering.
Voer voor bloemlezers.
___

grond_klein
Grond
Idwer de la Parra
Uitgeverij De Bezige Bij
paperback; 56 blz.; € 16,99
ISBN 9789023498957

Eerder verscheen op Ooteoote het gedicht Merope in onze Lage Landen Poëzie reeks. Dit gedicht is ook opgenomen in De la Parra’s debuutbundel Grond.
 
 
 
 
 
 
 
 

Over de auteur

Jeroen van den Heuvel

- Jeroen vertaalt poëzie en kinderboeken. Daarnaast schrijft hij essays over poëzie. Hij is redacteur van ooteoote.nl.