De Amsterdamse stadsdichter Menno Wigman schreef bij wijze van In memoriam een gedicht voor de vorig weekend plots overleden dichter en auteur Thomas Blondeau. Het gedicht verscheen vandaag in Het parool.

Bericht vanuit de Pels                             

Thomas! Ik ken een kroeg waar men vermoedt
   dat tijd er niet toe doet. Ze drinken er
      en klimmen stoer een streng horloge uit.

Thomas, die kroeg deint als een schip, een schoot
   en wie er meedrinkt wordt een bondgenoot
      tegen de tijd. Ik weet dat je het niet 

meer zo op mensen hebt, maar hier behelpt
   men zich met bier, hier gutst het leven, even
      zal men je van die snik in je genezen. 

Dus je komt niet? Wilt geen Verhalen drinken,
   verlaat je huis niet voor subliem gezeik,
      valt stuk als speelgoed zomaar uit de tijd?

De dood is vals en daarom drinken wij. 

                               Het Parool, 26 oktober 2013