Gepubliceerd op: woensdag 21 november 2012

Waarom Christophe Van Gerrewey niet op Crossing Border wilde voorlezen

Christophe Van Gerrewey leest wel, en niet, voor op Crossing Border:

Ik kan het niet, en gedeeltelijk vind ik dat, ook voor mezelf, jammer, en het is alleszins tijdrovend en dus enigszins vermoeiend. Ik kan hier niet voorlezen uit Op de hoogte, omdat het boek een geheel is dat in fragmenten onbegrijpelijk of alleszins waardeloos zou worden; omdat ik op geen enkele manier wens dat mijn vervelende stem verbonden zou worden met die van de ik-verteller, die zeker ook vervelend is, maar op een heel andere en allesbehalve akoestische manier; en vooral omdat ik, nu al meer dan vijftien maanden na voltooiing van het boek, meer dan om het even wie er de zwakheden van ken en die kennis niet wens te verbergen, maar er anderzijds ook niet mee geconfronteerd wens te worden, omdat leren uit de eigen fouten zo niet onmogelijk dan toch zeer vervelend is – een overtuiging die naar ik hoop als even redelijk als menselijk wordt beschouwd.

Lees verder op de site van de Bezige Bij Antwerpen.

Over de auteur

- Frank Keizer is dichter, vertaler, redacteur en criticus. Publiceerde in 2012 het chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen bij Stanza en in 2013 Rampensuites bij Perdu, een vertaling van Disaster Suites van Rob Halpern, gemaakt samen met Samuel Vriezen.

Displaying 2 Comments
Have Your Say
  1. louis Behre zegt:

    Wat een raar verhaal en ook nog eens niet waar. Christophe heeft gewoon voorgelezen in Den Haag en Antwerpen. Hij werd zelfs genoemd in de krant. Dus graag voortaan checken of iets klopt.

  2. Daarom staat er ietwat cryptisch en paradoxaal “Christophe Van Gerrewey leest wel, en niet, voor op Crossing Border:”. Omdat hij las, maar niet las uit zijn literaire werk. Hij las een verklaring die uitlegde waarom hij niet kon voorlezen uit dat literaire werk. Het berichtje linkt naar de tekst van die verklaring.