LL14: Ellen Deckwitz – Sijpelen
SIJPELEN
Hij haalt diep adem, wijst naar het geraamte
van een gebouw en zegt vervolgens,
dat is net een geraamte.
Oh jee, was ík maar een geraamte. Of nog
magerder. Dan kon ik eindelijk door
die muur tussen ons. Molecuul voor
molecuul
mezelf langs de wand kantelen, twee handen
voor gebed ineengeklikt. Zoals de roltraptreden
beneden ons haasje over doen. Eerst kartelig
worden om verder te komen en daarna netjes glad,
ik wil even soepel gaan. Hij zou nooit meer
geraamtes vertrouwen, nooit meer aan mijn gave
om te sijpelen twijfelen.
__
Ellen Deckwitz (1982) won de Meander Dichtprijs 2009 en het NK Poetry Slam 2009. Ze stond op diverse podia in binnen- en buitenland en verscheen op de televisie. Haar werk werd gepubliceerd door de NRC, Dietsche Warande & Belfort en Bunker Hill.
Haar debuutbundel De Steen Vreest (2011, Nijgh en Van Ditmar) ontving lovende kritieken, die de bundel onder de beste van het jaar schaarden.
Deckwitz behaalde haar Masters Literatuur- en Cultuurwetenschap (2008, Rijksuniversiteit Groningen) met een onderzoek naar literatuur over de aanslagen van elf september.
Haar nieuwe bundel verschijnt dit najaar bij Nijgh en Van Ditmar.
foto auteur: Nadine Ancher


Prachtig gedicht! Erg mooi qua inhoud en vorm.