Op De Reactor bespreekt Joris Note de  biografie die Jan van der Vegt recent schreef over Jan G. Elburg, De man met de drietand. Note bestrijdt twee hardnekkige cliché’s over Elburg: dat hij als dichter ‘vergeten’ is, en dat hij een stalinist zou zijn.

“Is Jan G. Elburg (1919-1992) een ‘vergeten’ Vijftiger, zoals Ron Rijghard loodzwaar beklemtoonde in de NRC (3-2-12)? Min of meer, ja, hoewel: vergeten door wie? En wat zegt dat over zijn betekenis? Dit soort vergeten is geen natuurlijk proces, en zelf richt ik mijn aandacht graag op alles wat in de huidige cultuur verwaarloosd wordt omdat het er niet in past.”

Buiten de eigenlijke recensie om, laat Note zien hoe het verhaal de wereld inkwam dat Elburg, een fellow traveller van het comminisme, stalinist zou zijn geweest, en hoe hij later afstand genomen zou hebben van dat stalinisme. Als Elburg zichzelf al ‘stalinistisch’ noemde, dan was dat hoogstwaarschijnlijk in overdrachtelijke zin. Note: “Een metaforische stalinist kan alleen een metaforische destalinisatie ondergaan.”

De hele recensie hier, op De Reactor.