Chantal Akerman – geboren in Brussel, maar sinds lang wonend in Parijs – vestigde haar reputatie van feministisch icoon met haar vroege meesterwerk Jeanne Dielman, 23 Quai Du Commerce, 1080 Bruxelles (zie fragment onderaan). Sinds het midden van de jaren negentig is ze almaar vaker actief als beeldend kunstenaar. Haar film- en video-installaties waren onder meer op de biënnale van Venetië en Documenta X en Documenta11 te zien.

Behalve haar monumentale reputatie in het veld van de feministische film(-kritiek) heeft Akerman een cruciale rol gespeeld in de geleidelijke toenadering tussen ‘conventionele’ cinema en installatiekunst die bij het bewegende beeld aanleunt. Sinds begin jaren ’90 is Akerman dan ook afwisselend in beide gebieden actief: mainstream of arthouse films zoals A Couch in New York (1996) en La Captive (2000) lost ze af met experimentele quasi-documentaires als Là-bas (2006) of video-installaties als D’Est (1993).

Een uitgebreide retrospectieve van haar werk loopt nog tot juni in het Muhka in Antwerpen.

(Foto: Chantal Akerman, La Chambre, 1972)

Onderstaand filmfragment is een introductie tot de film waarmeen Akerman in 1975 doorbrak: Jeanne Dielman, 23, Quai du Commerce, 1080 Bruxelles”