Gepubliceerd op: donderdag 15 december 2011

Het woud zingt II (Hauser)

En ver in het gebladerte
ligt de nacht als een klauw op uw hoofden.

Ringen ritselen in het woud,
uw voet snijdt zich aan saffieren,
knoppen trappen zich plat.

Het lied in u vaart verder,
maar het gefluister binnenin
als van koppige kinderhoofden

doet u handen in ringen steken,
vingers puntig groeien.

U slaat een vleugel uit,

maar het is niet het dons
dat u daar had verwacht.

 

 

Annemarie Estor en Lies Van Gasse werken sinds september 2009 aan het project HAUSER. Zij lieten zich inspireren door de 19e-eeuwse Kaspar Hauser (1812-1833) en noemden hun personage naar hem. Hauser vertrekt op een dag uit een huis, sluit de deur en gaat de wereld in. Wie is hij? Wat wil hij? Waar gaat hij heen? De dichters-annex-kunstenaars verrassen elkaar elke week met een prentbriefkaart met daarop een nieuwe strofe in een klassieke versvorm. Daarbij betrekken zij steeds meer samenwerkingspartners. Zo schreef Peter Mangel Schots – als vader – brieven aan Hauser, werkt Lana Cox aan een film over Deel 1, filmde Jess De Gruyter het filmpje ‘De laatste zet’ dat Deel 3 afsloot, en begeleidt Michaël Vandebril Hauser nu als aartsengel door het hiernamaals.

meer Hauser hier.

Over de auteur

- Lies van Gasse (1983), is dichter, beeldend kunstenaar en leraar. Ze schreef de bundels Hetzelfde gedicht steeds weer en Brak de Waterdrager en de graphic poems Sylvia en Waterdicht, waarvan de tekeningen werden getoond op Watou 2011. Ook is ze stichtend lid van Hauser.