En zo, in 1991, toen de oorlog begon, belandde ik in de Kroatische Special Forces tot het einde van de oorlog in 1995.  Rond die tijd had ik twee kinderen die ik moest grootbrengen en werd er een derde geboren in 1998,  en dus bleef ik in het Kroatische leger als  leraar, tot ik op rust werd gesteld in 2000 vanwege mijn oorlogsverwondingen. Ik vertaal en ik run een kleine uitgeverij genaamd Druga priča / Another Story.
Er zijn schrijvers geweest die ten oorlog trokken om erover te kunnen schrijven, zoals Hemingway, die het beste voorbeeld is van een schrijver die zijn ervaringen van de oorlog gebruikt om een literaire carriëre uit te bouwen en een imago van zichzelf op te hangen dat past in de formats van Life of Playboy, maar er zijn ook dichters en schrijvers die hebben gevochten voor de vrijheid, en hun vaderland hebben verdedigd. Hun jeugd werd hen ontnomen en hun leven werd geofferd aan de bloederige roulette waar nooit iemand wint.  Dat is de manier waarop Sasson en Owen schreven, of Primo Levi, Miguel Hernandez en Blaise Cendrars.  Om het met een sprekender vergelijking duidelijk te maken: Hemingway deed niets liever dan champagne drinken met de generaals in de Ritz in Parijs na de bevrijding van Frankrijk.  Sassoon daarentegen verzette zich zo heftig tegen de militaire autoriteit dat hij vervolgd werd door de krijgsraad. Had Robert Graves het niet voor hem opgenomen dan was hij vast in de nor beland. De autoriteiten verklaarden Sassoon krankzinnig en hij trok terug naar het front om zich bij zijn vrienden in de loopgraven te vervoegen. Zijn kijk op warlords is presies en waarheidsgetrouw, zoals blijkt uit zijn gedicht ‘The General’:

“Good-morning; good-morning!” the General said
When we met him last week on our way to the line.
Now the soldiers he smiled at are most of ’em dead,
And we’re cursing his staff for incompetent swine.
“He’s a cheery old card,” grunted Harry to Jack
As they slogged up to Arras with rifle and pack.
But he did for them both by his plan of attack.”

Lees het interview en zeven gedichten van de Kroatische oorlogsdichter Tomica Bajsić (1968 in Zagreb, Kroatië).