(…)
April zal wederom wreed zijn
In donkere bloesems op asfalt
Naast een verloren schoen en
Een bericht: dat al wie zwicht
Niet weerkeert naar de stemmen
In de straten en het gedroomde plein,
Open als een fata morgana in het zand,
daar bij de randstad en
Het opspuiten van die bloemvormige vlam
Bij een veldje met taai gras, in zand,
(…)
Stefan  Hertmans schreef een gedicht over de Arabische lente.

Het glitterende intergallactische Guangzhou Opera House in China ging vorig weekend open. Het is een ontwerp van de Brits-Iraakse avant-garde architect Zaha Hadid (bekijk het filmpje op Kluger Hans)

*

*  Gedicht van Hans Groenewegen op Raster.

* Nachtkrabbel van Tonnus Oosterhoff.

* “Op mooie dagen ben ik eerder moe van de stad die steeds om aandacht vraagt in de vorm van geluiden. We gingen naar Eemnes omdat we in het gras wilden liggen en met onze ogen dicht naar de vogels wilden luisteren.” (Maartje Wortel op Tirade)

*  Mijn nieuwe dichtbundel, ‘Krijg nou de lyriek’, ligt voor me op tafel. Hoe mooi zal mijn rook naar God de Opinie opkringelen? (Barnard glimpt in Knack)

*  “Op verzoek van Meander bezorgt Daan Bronkhorst een reeks vertalingen van de Japanse Ono no Komachi (ca. 825-900). Deze hofdame geldt als de bekendste dichteres van haar tijd. Er zijn veel verhalen over haar, maar weinig is met zekerheid bekend. Ze schreef vijfregelige uta, ook wel waka genoemd, de dichtvorm die in Japan het populairst was voordat zeven eeuwen later de drieregelige haiku in de mode kwam. Het overgrote deel van de uta gaat over de liefde.” >< lees de vertaalde gedichten op Meander.

*

Vogels horen de dingen die over hen worden gezegd.
Ze vliegen heen en weer en vangen transparante woorden.

Vogels houden van woorden die ze niet kunnen verstaan.
Over zulke woorden spreken ze met andere vogels.

De veren van vogels zijn gemaakt van die gesprekken.
Vogels houden van de dingen die over hen worden gezegd.

Ze willen niet weten wat transparante woorden betekenen.
Over hun veren weigeren ze een gesprek te voeren.

Ze houden van transparante dingen die ze niet kunnen zien.
Vogels vliegen heen en weer en vangen zichzelf.

Marc Kregting looft een prijs uit naar eigen idee voor wie weet wie de auteur van dit gedicht is en in welke bundel het stond. En waarop deze kennis berust.