Bart Van der Straeten (schrijft over poëzie voor Knack en Cobra) en Tom Van Imschoot (literatuurredacteur voor rekto:verso) sparen de ziel van de jonge dichters niet.  In een (licht provocerend) opiniestuk in rekto:verso stellen de auteurs onomwonden:

“Wie vandaag als jongere in Vlaanderen poëzie begint te schrijven en te publiceren, komt terecht in een gemeenschap die in de eerste plaats een sociologisch netwerk is. Ze hangt aan elkaar van vriendschappen en contacten. Die zijn vast en zeker stimulerend, en er mag veel, wat erg prettig is. Niemand legt een ander een strobreed in de weg om te doen wat hij of zij wil doen. Die vrijheid lijkt mee te brengen dat er geen behoefte meer bestaat om na te denken over de positie die men binnen én buiten de niche inneemt. In bepaalde opzichten komt het voor als een bevrijding dat er bij de jonge generatie geen stromingenstrijd gevoerd hoeft te worden. Maar er bestaan natuurlijk nog altijd poëticale verschillen. Die worden kennelijk aanvaard, of welwillend toegedekt. Er wordt in ieder geval nauwelijks over gereflecteerd, gedebatteerd. En over de link met de buitenwereld al evenmin. Het anything goes, een afgesleten en verkeerd begrepen erfenis van de postmoderne generatie, lijkt deze dichtersbent te ontheffen van de plicht om zichzelf te legitimeren. Zo doemt op de grote familiefeesten het spook van de vrijblijvendheid op.”

Met reacties van Jan Aelberts, Lies Van Gasse, Delphine Lecompte, Els Moors, Wouter Rogiest, Michaël Vandebril.

De opinietekst werd ook gestuurd naar Y.M. Dangre, Andy Fierens, Sylvie Marie, Tine Moniek en David Troch. Van hen ontving rekto:verso geen (publiceerbare) reactie.