Gepubliceerd op: dinsdag 15 februari 2011

Picasso, Internet Poetry, Lauwereyns, Kermani, Tuymans

Het internet heeft geen plaats voor ironie. Ik weet niet waar dat aan ligt. Er zou geen verschil moeten zijn tussen een tekst op papier en een tekst in een blog die je op je beeldscherm leest. Maar dat verschil diende zich al snel aan toen het e-mailen rond de eeuwwisseling een enorme vlucht nam. Je moest leren schrijven met emoticons, wilde je goed begrepen worden. De smiley is het bekendste voorbeeld. Vergeet je die achter een ironische zin te plaatsen, dan kan je in de problemen komen en soms woedende reacties oproepen. Overigens is ironie in boeken of aan de kletstafel al veel langer een struikelblok voor minder fijnzinnige geesten. (Alfred Birney worstelt met een lied van de Zangeres zonder Naam)

De multidisciplinaire Picasso timmerde, laste, knipte en plakte. Een overzicht in het MomaPicasso: Guitars 1912 – 1914.

*

*  “Lauwereyns geeft blijk van humor. Dat maakt dat we hem blijven lezen, ondanks het hermetische karakter van sommige gedichten. ‘Hemelsblauw’ zit in een blauwe kaft met een zwarte bonsaïboom. Zo gaat Lauwereyns te werk: hij hakt, hij snoeit, hij snijdt de realiteit in een vorm als een nepnatuur die dezelfde werkelijkheid imiteert en weerspiegelt. In zijn gedichten gaat hij te werk als een woorden- en zinnensnoeier. ” (Peter Wullen over Hemelsblauw van Jan Lauwereyns)

Maarten van der Graaff is op zijn blog een vriendenboekje begonnen.  Op zijn facebookpagina zegt hij daarover het volgende: “Met enige schaamte zal ik het hoogstpersoonlijke (en dus volstrekt oninteressante) op het aambeeld van de poezij dwingen. En het is met foto’s.”

*  “Print is dead: publishers are dead: academia is dead: borders is dead: literary journals are dead: ezra pound is literally dead: windows 95, 98, and XP are dead: millenium edition was only released on a small number of computers: myspace is dead: dial-up and dsl are dead: realplayer is dead: winamp has been dead for years” Manifest voor Internet Poetry

*  “(…) deze Hegel had een dichtbeschreven manuscript van vierentachtig bladzijden ingestuurd, dat louter uit een verklaring bestond waarom hij nooit een verhaal of een gedicht zou kunnen schrijven. Als ik mijn kennis, de schrijver, goed begrepen heb, was het deze Hegel erom te doen aan de hand van één enkel voorbeeld, namelijk een reis per vliegtuig of zelfs één enkel ogenblik tijdens een vlucht die hem een paar dagen eerder van Londen naar Stuttgart gebracht had, te illustreren waarom het onmogelijk geworden was in woorden te vatten wat hij of in het algemeen een mens in één sekonde tegelijkertijd ziet, hoort, ruikt, denkt, wat hij op zijn huid en in zijn gemoed voelt.” (Navid Kermani, Vierzig Leben – vertaald door Jacq Vogelaar op Raster)

*

In Bozar gaat op 18 februari “Retrospective” open, de eerste grote overzichtstentoonstelling van Luc Tuymans. In deze Cobra-reportage volgen we de kunstenaar door Antwerpen:

[vodpod id=ExternalVideo.987476&w=425&h=350&fv=mediaId%3Dflash_1281007627%E2%84%91%3D%2Fpolopoly_fs%2F1.962577%21image%2F1758956054.jpg%26autostart%3Dfalse%26provider%3Drtmp%26streamer%3Drtmp%3A%2F%2Fvrt.flash.streampower.be%2Fsporza%26file%3D2011%2F02%2F145234401LUCTUYMAN3125132.urlFLVLong.flv%26streamsense_jwp.typestream%3Dvod%26streamsense_jwp.playlisttitle%3Dcultuur.mediatheek.expo.index_id_2-7658%26streamsense_jwp.programtitle%3Deerste_retrospectieve_voor_luc_tuymans_id_1-962567%26streamsense_jwp.episodetitle%3DEerste+retrospectieve+voor+Luc+Tuymans%26streamsense_jwp.debug%3Don%26bufferlength%3D5%26plugins%3D%2Fhtml%2Fflash%2Fcommon%2Fstreamsense_jwp-v1.swf%26controlbar%3Dover%26skin%3D%2Fhtml%2Fflash%2Fcommon%2Fglow.zip]

Luc Tuymans, posted with vodpod

Over de auteur