Halperns stelling is overigens nog honderd keer zo complex, gegeven (om te beginnen) dat zijn essay zelf een conceptuele variatie is op wat Adorno te melden had over ….Arnold Schoenberg, toch niet bepaald de meest marktconforme componist, zelfs niet in de periode die Adorno kritiseert.

Het komt me voor dat Goldsmith met zijn laatste boek gekomen is tot het punt van onbeslisbaarheid van zijn eigen schrijven. Het gaat immers over “Gebeurtenissen”, terwijl als conceptueel schrijven in de Goldsmith-variant één ding probeert is het wel gebeurtenisloos schrijven. Maar het klopt natuurlijk dat juist Gebeurtenissen nooit afdoende gerepresenteerd worden, nooit restloos gekopieerd in de media. Ton meent de representatie ván die gebeurtenissen echter wel te herkennen en kan er daarom geen poëzie meer in zien, maar misschien zitten we juist hier pas voor het eerst op de slappe kern van Goldsmith’ schrijfpraktijk?

http://ooteoote.nl/2013/03/literair-tijdschrift-gaat-offline/

Het was alsof je een onbekend metrostation uitliep op weg naar een bestemming
en een bord zag waarop stond “Suiker Museum, 500 m” en plotseling je plannen
voor de dag veranderde, je eindbestemming.

*

Het was alsof je langs ‘500 m’ liep aangegeven door het bord voor het
Suiker Museum en dacht, nog maar 500 m naar de oneindige zoetheid die ik verdien,
je oorspronkelijke bestemming vergeten onder een berg suikerkristallen.

*

Het was alsof je plichtsgetrouw in de metro zat naar een bestemming en niets van
het Suiker Museum afwist, alleen de bestemming wist, niets weet van het
Suiker Museum en hoe dat plannen kan veranderen.

*

Het was alsof je 200 m liep en dan ineens begreep wat de aard van het Suiker
Museum zou kunnen zijn, en omdraaide om weer opnieuw op weg te gaan naar de oorspronkelijke bestemming. Want zijn aard is verleiding. Verleiding en afwijzing.

De slaper zet zijn stappen
de slaper heeft geen doel voor ogen
de slaper verplaatst zich zonder erg
de slaper weet niet wie hij tegen zal komen
de slaper ligt wakker in zijn slaap
de boot staat stil op zee
de dood een gekooide leeuwerik
geen wolkje aan de lucht
de slaper slaapt ze weg

Iedereen is stilzwijgend tegen hem
iedereen stilzwijgend aan zijn kant
iedereen in de kring praat
de slaper slaapt zo lief
de slaper heeft geen antwoorden
wordt wakker met vragen op zijn tong
de slaper slaapt buiten en binnen
de slaper zijn straat is richtingloos
zijn teen wijst recht omhoog

De slaper slaapt zichzelf weg
wordt wakker in een andere boot
zijn dromen hebben geen vat meer
de slaper heeft een droom over slapen
de slaper slaapt alleen
of met iemand anders in dezelfde droom
de vrouwen maken dat hij wakker wordt
de slaper laat zich wiegen op de lente
laat zich toedekken met sneeuw

De slaper vergeet dat hij lijdt
de slaper slaapt tot hij doodgaat
mag alleen gewekt worden als het belangrijk is
de slaper slaapt in elk geval
de slaper kent er maar één als hijzelf
de slaper komt niks te kort
de slaper kent zijn noden
de slaper is niet ziek of zat
de slaper is niet gek of wijs

De slaper slaapt 90 jaar
de slaper slaapt overal
de slaap zoekt ook in het water
de droom zoekt ook op de grond
bij elkaar liggen als bladeren
stemmen klinken en stijgen op
verspreiden zich en vallen als regen
niemand wint met kracht
niemand wint met zwakte

De slaper slaapt tegenaan
de slaper neemt nooit afscheid
de slaper slaapt boven
de slaper ligt onder
de slaper wordt niet wakker van een tuba
de slaper vindt droom ouderwets
de slaper vindt data ouderwets
de slaper vindt divan ouderwets
de slaper waart rond in de slaap.