Gepubliceerd op: zondag 2 juni 2019

R23: Wake (begin)

 

De donder was voorbijgestreken, weggeveegd uit het bos en van de aardbodem.
Er heerste een diepe gave stilte waarin niets sprak. Geen takje verroerde. De zon scheen en wierp heldere schaduwwebben over het gebladerte. De vrouw van Mabelis was op onderzoek uit geweest. Ze had haar man en de discipelen gezegd dat ze even wat beweging nodig had na het gebeurde. Mabelis had haar scherp aangekeken en haar laten gaan. Hij had gezegd: ‘Vrees niet hen die openlijk uw vijanden zijn. Vrees hen die zich als vrienden vermommen maar wier binnenste vol zit van vergif en
gruwel die tegen u overdacht worden. Maar ook deze dingen moeten gebeuren’.
De vrouw was gegaan en had haar oor te luister gelegd bij de andere takbewoners. Ze had met eigen ogen een paar der overlevende soldaten gezien. Ze had hun aan flarden gereten kleding betast met haar vingertoppen en hen in het wit van hun weggedraaide slapende ogen gekeken door hun oogleden op te tillen. En ze was teruggekeerd naar haar man. En had gezwegen en haar roestrode mantel dichter om
zich heengetrokken.

—-
Lees het volledige hoofdstuk online op dbnl.

 

schaduw_bladeren

Over de auteur

Ranonkeljaar

- Het bijzondere boek Ranonkel verscheen in 1969. Het bestaat dus 50 jaar. Bovendien wordt de schrijver, Jacques Hamelink, in januari 80 jaar oud. Alle reden om 2019 uit te roepen tot Ranonkeljaar. Iedere week behandelen we op ooteoote.nl een hoofdstuk.