Gepubliceerd op: donderdag 14 maart 2019

R11: Dominique De Groen – ‘Maar de wortel zit in de diepste witste zandgrond verborgen’

 

Het is nu niet meer te stoppen.
De grond hopeloos wit, het zand onmogelijk poederig.
Zie hoe het door de mazen van de meest fijngeweven droom glipt
de fijngemalen beenderen van de heiligen.

Alle dieren slapen in het witte poeder
en dromen eindeloze delingen van cellen.

Zwarte olie komt gutsend uit de spierwitte grond
de bleke ledematen van planten slapen onder de aarde
maar pulseren op het ritme van een groei

biologisch, demografisch, ekonomisch.

De bijlen, messen, boorplatformen ingeslikt
verteerd tot zachte pulp.
Ooit een handig stuk gereedschap, nu marteltuig in horrorfilm.

Dromen elektrische planten van ekosocialisme?

Mijn werk is het niet
ik heb alleen gedroomd.
Maar de groei gaat verder.
Altijd nieuwe markten
altijd een nieuwe terra nullius.
Eksponentieel uitdijende dode zones.

Wie heeft dit onkruid toegestaan, het welig laten tieren?
In ieder geval een vuile kommunist.
Onder de grond geen privébezit.
Denken we.
Het begint met brandnetels en klimop
en voor je het weet: de gulag.

Het is begonnen en vordert nu zonder ophouden.

Het heeft de wanden van zijn celletje doorboord
en is uitgestroomd.

 

tekening door Dominique De Groen

tekening door Dominique De Groen

 

Over de auteur

Ranonkeljaar

- Het bijzondere boek Ranonkel verscheen in 1969. Het bestaat dus 50 jaar. Bovendien wordt de schrijver, Jacques Hamelink, in januari 80 jaar oud. Alle reden om 2019 uit te roepen tot Ranonkeljaar. Iedere week behandelen we op ooteoote.nl een hoofdstuk.