Gepubliceerd op: zaterdag 30 april 2016

Recente Poëzierecensies – april 2016 (2)

Laaglandse remedies

  •  
  • Meander Magazine is positief over Het riool, een bundel die het product is van de samenwerking tussen dichters Arnoud van Adrichem en Jan Lauwereyns.
  • Van de in 2013 overleden dichter en criticus Hans Groenewegen verscheen postuum De lezer. Van poëzie en mystiek. “In deze essaybundel becommentarieert Groenewegen het werk van moeilijk toegankelijke dichters, zoals Hans Faverey, Lucebert, H.C. ten Berghe, Kees Ouwens en Nachoem M. Wijnberg. Hij gaat daarbij op zoek naar de raakvlakken tussen poëzie en mystiek, of naar wat mystieke dichters en poëtische mystici met elkaar delen.” Aldus De Reactor.
  • Tzum mijmert over poëzie en filosofie naar aanleiding van Laaglandse remedies van Peter van Lier:”Als ik de gedichten hardop lees en dat moet je doen – komt er een verbaasde jongen in mijn hoofd, iemand die vragen stelt, zoals filosofen horen te doen. Genezende vragen.”
  • Club Brancuzzi is een fraaie bundel: hecht van compositie, boeiende verhaallijn en personages die je graag wilt volgen.” schrijft Teunis Bunt op zijn blog over de jongste bundel van Maarten Buser.
  • Meander Magazine noemt Wij vreemden van Edward Hoornaert een “mooi debuut, dat veel doet verwachten”.
  • “De bundel is een collage van personages, beelden, stijlen en ervaringen met een ongelofelijk brede stijlwaaier: soms lyrisch, soms staccato, soms confronterend, verbloemend of letterlijk, en dan weer filosofisch, redenerend.” Zo omschrijft Tzum de bundel Punctum van Martín Gambarotta. Vertaling van Bodil Kok
  • Passionate Platform bespreekt de debuutbundel van Lotte Dodion: “Kanonnenvlees gaat over het leed dat mensen elkaar aandoen”.
  • Sebastienne Postma (1957) doet het anders. Zij schrijft prozagedichten, maar breekt de regels wel af. Waarom doet zij dat? Waarschijnlijk omdat ze drie delen wil; laten we ze strofen noemen: een anekdote uit het leven van veelal Engelse dichters, een contra-strofe en een slot-distichon met een sententie. Inhoudelijk zijn haar teksten in het begin als verhalen, maar ze eindigen behoorlijk raadselachtig.” Aldus karakteriseert Tzum de gedichten in Trappen.
  • “Wat een treurig makende teksten zijn dit, zo quasi diepzinnig en gewaand veelzeggend, en zo hopeloos krukkig…” Het moge duidelijk zijn: De Reactor is vernietigend over Koelkastlicht van Rodaan Al Galidi.
  • Tzum is positief over Café Egidius van Paul Gellings .

About the Author

- Jeroen vertaalt poëzie en kinderboeken. Daarnaast schrijft hij essays over poëzie. Hij is redacteur van ooteoote.nl.