Published On: ma, aug 12th, 2013

HET DEBUUT VAN WITTE RAAF tweede act, deel XXV

 

WR 25

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De bel. Ik trek de deur open en twee tellen later staat Beate boven. Wapperende gewaden, shawls, opgestoken haar, parfum. Een kop thee, wenst mevrouw. ‘Nieks meer,’ beweert ze omstandig maar vervolgens gaat ze zo vrijmoedig aan de wandel door mijn leefgebied dat mijn stekels recht overeind staan. Ze vertrouwt heel haar heerlijkheid toe aan mijn bed en test guitig glimlachend het matras. Om dan weer op te springen. Haar cape over mijn racefiets draperend gunt ze me in het voorbijgaan een kneep in de wang.

De twee volle uren die ze blijft plakken vult ze met hysterisch nietszeggend gekout. Gelukkig belt A. tegen vijven. Of ze nog langs de slijter moet. Ik zonder me even af, maar keer terug en richt het afrondende ‘Tot straks, lief’ nadrukkelijk tot het ongewenst bezoek. Het werkt. Beate neemt spoorslags de kuierlatten, mij met barstende koppijn achterlatend.

A. heb ik bij thuiskomst heel wat uit te leggen. ‘Die heeft hier haar geurvlag willen aanbrengen, wat ik je brom,‘ luidt haar stellige oordeel over de invasie uit IJmuiden.

 

De eerste ‘Brief van Theo Poortman’ komt door. De aanhef luidt: ‘Oud Veulen’.

About the Author

- (1954) realiseerde een tiental toneelstukken en filmscenario’s. In 1995 verscheen bij Veen zijn debuutbundel Het slinkende papier. Later volgden de roman Passage (Veen, 2000) en een als ‘vrije oefening’ omschreven werk van autobiografische fictie, De cultus van het Lijden (De Arbeiderspers, 2006). In 2010 verscheen de roman Grand mal (De Arbeiderspers). In november 2012 verscheen bij het balanseer zijn poëzie onder de titel Schedelmoer & maatpak.

Leave a comment

XHTML: You can use these html tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>