Published On: vr, dec 28th, 2012

Poems that made people feel sad or guilty or go oh no

In BOMB magazine een voorpublicatie uit het aanstaande An Army of Lovers van Bay Area-dichters David Buuck en Juliana Spahr. Een zinderende tekst, waarin ze zich afvragen hoe je footing bewaart in een alledaagsheid die door ecologische, politieke en economische crises geteisterd wordt. En wat het betekent om in zulke omstandigheden poëzie te schrijven:

And they didn’t want to write any more poems that made people feel sad or guilty or go oh no. But still, it was hard for them to figure out what to do with poetry in a time when 19.5 acres were required to sustain their first-world lifestyles, not to mention that within the 19.5 acres were the deaths and devastation from the mining, oil, natural gas, and nuclear industries, the deaths and torture from the policies of their government, the rising acidity of the ocean, the effects of climate change on populations without access to the equivalent of 19.5 acres of resources. And rather than provoking in them the desire to write more poems, this sense of futility, further aggravating their anger and shame, instead infected them, manifesting in all variety of ailments and effects.



About the Author

- Frank Keizer is dichter, vertaler, redacteur en criticus. Publiceerde in 2012 het chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen bij Stanza en in 2013 Rampensuites bij Perdu, een vertaling van Disaster Suites van Rob Halpern, gemaakt samen met Samuel Vriezen.