Jan Willem Anker in elk geval niet. VSV of daden van onbaatzuchtigheid leest ‘alsof je naar een eindeloos durende poppenkast zit te kijken waarbij telkens het hoofd van De Winter tussen de gordijnen tevoorschijn komt.’ Een boek om volgens Anker snel te vergeten, al laat hij niet na nog even te wijzen op het gitzwarte wereldbeeld dat uit VSV opdoemt:

Die ironie is dus grotendeels schijn en camoufleert nauwelijks De Winters verlangen naar een kapitalistische, van Moslims bevrijde maatschappij die slechts ondermijnd mag worden door de valse romantiek van een toffe joodse maffiabaas (de figuur van Max Kohn). Liever meedogenloze joodse penoze dan islamitisch terrorisme, is het devies. Zo simpel zit de wereld van De Winter in elkaar, een wereld die politiek-cultureel door Amerikaanse republikeinse haviken gedomineerd dient te worden.

Lees de hele bespreking op De Reactor.