‘De lezer heeft ons niet meer nodig, wij hem wel’, daarmee opent Boekblad van 6 juli 2012. Harold Polis vindt van zichzelf dat hij een straffe uitspraak doet. Uitgevers hebben al altijd lezers/kopers gehad en veel gebeurde ook buiten de officiële uitgeverswereld. Als de uitgever van De Bezige Bij Antwerpen (en Antwerpen staat voor Nederlandstalig België) denkt dat de nieuwe tijd erin bestaat dat de uitgevers een publiek nodig hebben, dan is dat niet zo. Met deze uitspraak stapt hij in een aloude commerciële logica: geld heeft kopers nodig om winst te maken. De ‘nieuwe wereld’ is natuurlijk niet de wereld waar lezers bestaan om uitgevers een broodwinning te gunnen. Lezers bestaan als ze voor zichzelf het lezen waardevol vinden. En dat is het probleem waar ook Polis geen oplossing voor heeft: hij verschuift het probleem van de lezer naar de uitgever. De lezer is niet langer geïnteresseerd, de uitgever moet nu doen alsof hij van deze tijd is om een ‘oud’ product te slijten.

Polis wil waarschijnlijk zeggen dat de wereld veranderd en dat de positie van uitgevers gewijzigd is. Maar ook dat zou wel eens vals kunnen zijn. Het is niet omdat uitgevers hun culturele taak overboord gegooid hebben, dat lezers die rol niet willen aanvaarden of zelfs nodig hebben. Nog steeds zijn er ernstige lezers, nog steeds zijn er mensen die klassieken willen lezen, nog steeds willen mensen naast de hype van spannende broekjes ook degelijke werkstukken lezen van auteurs die wél nadenken.” (lees verder op de site van Johan Velter)