“Meer dan enige wielerronde of voetbalkampioenschap zijn de Olympische Spelen voor ons, onsportieve kritikasters, telkens weer een gelegenheid om het hektische gehuppeldepuppel van al die mooie jongens en meisjes, de mega-choreografie, de bijbehorende ceremonieën en de opstoten van patriottisme te deconstrueren. De bizarre figuur van Franse Baron Pierre de Coubertin (1863-1937) is daar een dankbare kapstok toe. Hij was de man die in het Frankrijk van de IIIde republiek onverdroten ijverde voor meer gymnastiek op school. Pas toen dat niet aansloeg, probeerde hij de Olympische gedachte uit de Griekse oudheid nieuw leven in te blazen, wat leidde tot de eerste moderne Spelen in Athene anno 1892.

Maar euh… welke gedachte? Alle Griekse ontstaansmythen rond de Olympiade draaien rond oorlog, de voorbereiding daartoe, en het gunstig stemmen van oppergod Zeus in dezen. Bij de Coubertin was het eigenlijk niet anders, zo leren ons de achtergrondverhalen.”

>> lees verder op Alphavillle.