Gerbrandy maakte onlangs in De Groene Amsterdammer de balans op van de dichter Rutger Kopland…. een balans die volgens Johan Velter uit ‘pseudodenken’, ‘intellectuele luiheid’, ‘papegaaienwerk’  ‘pseudo-wetenschap’, ‘esoterie’, ‘parapsychologie’, bestaat en ‘een niveau  [heeft] gelijk aan dat van von Däniken’ en bovendien niet vies is van ‘een absolutistische, essentialistische en dus intolerante uitspraak‘…

“Gerbrandy denkt dat een oeuvre pas zin heeft als de dichter een held, een woesteling is. Bij hem is het begrip ‘republiek der letteren’ van geen betekenis. Dit is een monarchistisch denken: er moeten groten zijn.”

Lees het (nogal) (vernietigende) stuk van Johan Velter.