De Vlaamse internetdichter en radicale lyricus Dirk Vekemans heeft onlangs een nieuwe gedichtencyclus gepubliceerd: staat van beleg. Ditmaal verteerde Vekemans in poëzie zijn lectuur van Homo sacer, de studie van Giorgio Agamben over de normalisering van de uitzonderingstoestand. Of zoals Vekemans zelf schrijft:

‘Wel, ziehier een ik, een wij in de hopeloosheid van het naakte leven: hoe wij door de rechteloosheid van de voortdurende uitzonderingstoestand en door de genadeloze, tot in het intiemste van ons leven doordringende exploitatie (op Facebook, bv), constant daarop terug geworpen worden, herleid tot bevende, gestupifiëerde schimmen van wat wij dachten dat wij waren, het Grote Commerciële Ego waarmede wij elkander verhandelen kunnen en waarmede wij door de anderen verhandeld kunnen worden.’

staat van beleg is geschreven in dizaines, een strikte versvorm die gehanteerd werd door Maurice Scève en bestaat uit tien verzen van tien lettergrepen in een vast rijmschema (ababbccdcd). Dat klinkt zo:

Geprijsd zijn wij ter waarde van ons vlees,
Vet residu met kleffe dromen, god
Versjankerd bij het rot van bot & pees,
Verblind door wanen met een kop vol snot
& Hees gekrijs, ontkenning van ons lot.
Ware het toch, dat wij niets meer deden,
Dachten, maar slechts sliepen, aten, scheten,
Wij zouden eer & die prijs bewaren:
Maar ons gebral klinkt tot op heden
Uit containers vol bedorven waren.

De gehele cyclus is hier te vinden.