Onlangs bracht Pim te Bokkel op zijn website de kwestie ‘Schrijvers en sociale media’ te berde. Hij vroeg zich af hoe schrijvers met dit nieuwe medium omgaan en in welke mate ze het gebruiken als schrijver. Te Bokkel liet enkele frappante namen zoals Komrij en Louis Nanet passeren naast enkele minder bekende voorbeelden. Ik vulde zijn lijstje aan met een overzicht  dat hier eerder verscheen. Onlangs kwam ik toevallig op de blog van Joubert Pignon, een schrijver die misschien wel het markantste voorbeeld is.  Pignon heeft veel van zijn blogposts nu tot een boek herwerkt dat binnenkort bij Atlas zal verschijnen:

“Veel van de teksten op dit blog hebben hun weg naar het boek gevonden. Ze zijn gewijzigd en aangepast en in een volgorde gezet. Zodat er een logische en lopende eenheid is ontstaan. De teksten op dit blog zijn de embryo, het boek is de baby. Het boek is de ultieme vorm van de teksten die ik schreef. Ik zal de teksten op dit blog die in het boek komen, verwijderen van het blog, als een amateuraborteur. Dit doe ik tussen nu en augustus. Mensen met weinig geld kunnen dus nu beter gaan copy-pasten.”

“2. Ik kan beginnen aan mijn tweede boek. Ik heb ook al plannen voor mijn derde boek, maar het lijkt me handig eerst mijn tweede boek te schrijven, en dan pas mijn derde boek. Mijn tweede boek wordt een collageroman die uit drie delen bestaat. De drie delen hebben iets/niets met elkaar te maken. In mijn hoofd worden het drie delen van ieder honderd pagina’s, uitgegeven in een luxe cassette. Ik ben van plan alles weer voor te publiceren op dit blog, dat is me goed bevallen. De werktitel van boek II is ‘Echte Mensen’.”

Meer op Joubert Pignon.
Het stuk van Pim te Bokkel is hier te lezen.