Gepubliceerd op: woensdag 4 april 2012

Günter Grass hekelt Israël in een gedicht

“In het prozavers dat vandaag in de Süddeutsche Zeitung verscheen verwijt Grass Israël dat het land de wereldvrede op het spel zet en hekelt hij de ‘huichelarij’ van Israëls westerse bondgenoten.” >> meer op de VK. Knack geeft een overzicht van de reacties in de De Duitse pers. Die zijn niet mals voor Herr Grass. ‘Grass trommelt nog altijd, maar het klinkt merkwaardig hol.’ Het gewraakte gedicht Was gesagt werden muss staat hier.

Over de auteur

Displaying 10 Comments
Have Your Say
  1. Marein Baas zegt:

    Nauwelijks een gedicht te noemen, al staan er wel veel enters in. De op Knack verzamelde reacties geven niet de indruk dat de auteurs met aandacht hebben gelezen, Grass benoemt note bene zijn (onze) hypocrisie. Verwijzen naar zijn tijd bij de Waffen-SS, vijf jaar na een ‘debat’ dat al merkwaardig was, is raar.

  2. Ik wilde dat mijn Duits beter was. Ik kan de grote lijn volgen maar haal er de nuance lang niet uit. Echter, inderdaad Marein, volgens mij doen veel Duitsers dat ook niet. Ze kammen ‘m ineens af als een ouwe SS-er zonder recht van spreken, en hoewel die kniereflex niet vreemd is als het om Israel gaat, is het me veel te kort door de bocht.

    Wie vertaalt het gedicht?

  3. JJ Pollet zegt:

    zie ook reactie van Arnon Grunberg:

    “Frank Schirrmacher wrote an intelligent answer to this poem in the Frankfurt Allgemeine Zeitung. Read it here. (In German.)

    The combination of political commitment and naiveness is a curse, for all people involved.” http://www.arnongrunberg.com/blog/2137-artistic-production

  4. Marein Baas zegt:

    Wat gezegd moet worden

    Waarom zwijg ik, verzwijg ik te lang
    wat voor de hand ligt en word voorgespeeld,
    geoefend, tot wij uiteindelijk als overledenen
    hoogstens voetnoten zijn.

    Dat zogenaamde recht op de voorklap,
    dat een door pestkoppen onderworpen,
    tot gestuurd gejubel geleid
    volk van Iran zou weg kunnen vagen,
    omdat in hun patronaat de bouw
    van een atoombom vermoed wordt.

    Maar waarom verbied ik mezelf,
    dat andere land bij naam te noemen,
    waar al jaren – hoe geheim ook –
    een wachtend nucleair potentieel beschikbaar
    maar zonder controle is, want voor geen proef
    te bereiken?

    Het algemeen verzwijgen van dit feit,
    waarop mijn zwijgen zich grondde,
    voelt als belastende leugen
    en dwingend, met straf als vooruitzicht,
    wanneer genegeerd;
    het oordeel van ‘antisemiet’ zijn is snel geveld.

    Maar nu, terwijl uit mijn land,
    het oereigen kwaad,
    onvergelijkbaar,
    keer op keer te recht wordt gesteld,
    op zijn beurt en zuiver doelmatig, terwijl
    rap van tong een zoenoffer klinkt,
    en weer een U-boot naar Israël gaat
    met als specialiteit het dragen
    van alles verwoestende kernkoppen
    al is het bestaan van een atoombom onbewezen,
    maar als een angst bewijs mag zijn,
    zeg ik wat moet worden gezegd.

    Maar waarom ik bleef stil tot nu toe?
    Omdat ik dacht dat mijn afkomst,
    die ongekend vernietigende fouten kent,
    verbood dit feit als uitgesproken waarheid
    van het land Israël, waarmee ik verbonden ben
    en wil blijven, te verwachten.

    Waarom zeg ik nu eerst,
    oud geworden en met mijn laatste inkt:
    De kernmacht Israël bedreigt
    de toch al zo breekbare wereldvrede?
    Omdat gezegd worden moet
    wat morgen misschien al te laat komt;
    ook terwijl wij – als Duitsers al genoeg belast –
    Leveranciers van een misdaad kunnen worden
    die te verwachten is, waardoor onze meeplicht
    door geen van de gekend smoezen
    af te lossen zou zijn.

    En toegegeven, ik zwijg niet meer,
    omdat ik de hypocrisie van het Westen
    zat ben, ook is het te hopen
    dat velen zich van het zwijgen bevrijden,
    om de veroorzaker van herkenbaar gevaar
    op komend geweld te stoppen
    en er op aandringen,
    dat een ongehinderde en permanente controle
    van het nucleaire potentieel van Israël
    en de Iraanse nucleaire faciliteiten
    door een internationaal orgaan
    goedgekeurd wordt door de regeringen van beide landen.

    Alleen zo zijn allen, Israëli’s en Palestijnen,
    meer nog, alle mensen die in dit
    door gekte bezette gebied
    als vijanden op elkaars lip leven,
    en uiteindelijk wij zelf, te helpen.

  5. Marein Baas zegt:

    wie zich in staat acht meer gedicht uit die tekst te wringen is van harte uitgenodigd me te verbeteren.

  6. Rigo Reus zegt:

    Op sargasso.nl staat de onderstaande vertaling van Grass’ gedicht.

    Günter Grass (Vertaling door G. Drios)

    Waarom zwijg ik, verzwijg ik te lang
    wat overduidelijk is en in oefeningen
    werd doorgespeeld, aan het einde waarvan als overlevenden
    wij hooguit voetnoten zijn.

    Het is het beweerde recht op de eerste aanval
    die het van een praatjesmaker onderworpen
    en tot georganiseerd gejuich geleide
    Iraanse volk zou kunnen uitwissen,
    omdat op hun gebied de bouw
    van een atoombom wordt vermoed.

    Toch waarom sta ik mij niet toe
    dat andere land te noemen
    waarin sinds jaren -al wordt het geheim gehouden-
    een groeiend nucleair potentieel beschikbaar,
    maar niet controleerbaar is,
    omdat er niemand toezicht op houdt?

    Het algemene zwijgen over dit feit,
    waar zich mijn zwijgen aan heeft ondergeschikt,
    voel ik als een belastende leugen
    en als dwang, die straf in het vooruitzicht stelt
    zodra hij niet wordt geaccepteerd;
    het oordeel van het „antisemitisme“ is bekend.

    Maar nu, omdat uit mijn land
    dat van hoogsteigen misdaden,
    die met niets te vergelijken zijn,
    keer op keer ingehaald en beticht wordt,
    alweer en puur zakelijk, zij het
    genereus als „Wiedergutmachung“ gedeclareerd,
    nog een onderzeeër aan Israël
    zal worden geleverd, die vooral geschikt is
    om alles vernietigende explosieven
    daarheen te kunnen sturen, waar het bestaan
    van een enkele atoombom niet is bewezen,
    maar als vrees voldoende bewijs wil zijn,
    zeg ik wat gezegd moet worden.

    Maar waarom heb ik tot nu toe gezwegen?
    Omdat ik dacht dat mijn afkomst,
    die altijd besmet zal blijven,
    verbiedt, dit feit als uitgesproken waarheid
    het land Israël aan te doen,
    waar ik een band mee heb
    en dat wil blijven houden.

    Waarom zeg ik nu pas,
    oud geworden en met laatste inkt:
    De atoommacht Israël brengt
    de toch al broze wereldvrede in gevaar?
    omdat gezegd moet worden
    wat morgen misschien al te laat zou kunnen zijn;
    ook omdat wij –als Duitsers besmet genoeg-
    toeleverancier van een misdaad zouden kunnen worden,
    die te voorzien is, waardoor onze medeschuld
    door geen van de gebruikelijke excuses
    zou kunnen verdwijnen.

    En toegegeven: ik zwijg niet meer,
    omdat ik de leugens van het Westen
    beu ben; bovendien is te hopen
    dat velen zich van het zwijgen zullen bevrijden,
    de veroorzaker van het voorzienbare gevaar
    verzoeken om afstand te doen van het geweld en
    bovendien erop staan,
    dat een onbeperkte en permanente controle
    van het Israëlische nucleaire potentieel
    en van de Iraanse nucleaire installaties
    door een internationaal agentschap
    door de regeringen van beide landen wordt toegelaten.

    Alleen op deze manier zijn alle mensen, Israëliërs en Palestijnen,
    meer nog, alle mensen die in deze
    van waan beheerste regio
    dicht op elkaar als vijanden leven
    en uiteindelijk ook ons, te helpen.

    Vertaling door G. Drios

  7. Deze vertaling volgt getrouwer de Duitse tekst. Voor verbetering vatbaar zijn:

    v. 2 ‘van een praatjesmaker onderworpen’ > ‘door een praatjesmaker…’
    v. 16 ‘omdat er niemand toezicht op houdt’ > ‘omdat er niemand toezicht op mag houden’.

  8. G. Drios zegt:

    Bedankt voor de opmerkingen. Punt 1 hebben we op sargasso.nl al enige tijd geleden gewijzigd. dat was gewoon een foutje.

    Vriendelijke groet.

  9. G. Drios zegt:

    Dat

  10. Marein Baas zegt:

    Prima vertaling, G..